Napisałem już trochę o koncepcji wewnętrznej, bezwarunkowej radości.
Teraz pora na konkretną praktykę, która pomoże ją odkryć w sobie i zacząć rozbudzać.
Założenie jest takie, że bezwarunkowa, wewnętrzna radość zawsze jest w nas, dostępna gdy się do niej zwrócimy. Przeszkodą jest ego, uwarunkowania które na nas nakłada i wikła w problemy na poziomie umysłowym.
Umysł ogarnięty pragnieniami do czegoś czego nie mamy oraz niechęcią do czegoś co mamy jest niezrównoważony i niczym burzowa chmura przysłania wewnętrzne słońce.
A więc receptą na przebudzenie radości jest
- Uświadomienie sobie, że ta bezwarunkowa radość już jest w nas samych
- Nauczenie się jak luzować ograniczające więzy ego
Uświadamiane wewnętrznej, bezwarunkowej radości
Warto obserwować siebie i swoje doświadczenia. Kiedy odczuwamy radość, czy tylko w przypadku interakcji z konkretnymi obiektami zewnętrznymi - ludźmi, zwierzętami, roślinami, rzeczami? Gdy te obiekty znikają to czujemy smutek?
Może są inne sytuacje? Warto ich poszukać. Uświadomić je sobie w trakcie doświadczania, co wtedy się dzieje?
Dla mnie dość często zdarza się, że spacer daje radość. Nieważne gdzie idę, z kim, czy w jaką pogodę. Samo obcowanie ze Światem takim jakim się przejawia w z chwili na chwilę w zupełności wystarcza. Doświadczam go wtedy z zaciekawieniem, otwartością i akceptacją.
Zauważyłem, że radość się kończy gdy umysł podpowiada, że gdzieś indziej może być lepiej, że powinienem właśnie tam być. Tracę dostrojenie do chwili obecnej i pojawia się subtelne zniecierpliwienie, czar pryska.
A więc takie doświadczenia pokazują mi, że kluczowy jest stan świadomości. Dostrojenie do tu i teraz powoduje, że nasze wewnętrzne słońce grzeje w całej swej okazałości.
Takie doświadczenia warto pielęgnować. Są fundamentami wiary w moc wewnętrznej radości. Służą jako kotwica gdy zaczyna nadciągać burza.
Rozdmuchiwanie chmur złości i smutku
Zdarza się, że jest dołek energetyczny. Ja dziś to przeżyłem, jeden z większych na przestrzeni kilkunastu tygodni. Ale uzbrojony w wiedzę i praktykę, zacząłem robić to o czym teraz napiszę :)
Gdy tylko zauważam, że mój umysł traci równowagę zaczynam się wycofywać z działania - nie zawsze się to udaje. Tzn. kieruję uwagę do środka, raczej nie staram się pouczać, dawać rad, wchodzić w dyskusje - to jest trudne i niebezpieczne. Interakcja z innymi, gdy samemu ma się rozpalone ego zazwyczaj kończy się pożarem.
Wycofując się i kierując uwagę do wnętrza zaczynam obserwować doznania fizyczne i stan umysłu - jego treści. To pomaga zorientować się jakie skazy wypływają - do czego odczuwam niechęć i do czego mnie ciągnie - jakie mam pragnienia.
Na tyle na ile mogę sobie pozwolić obserwuję siebie. Daję uwagę temu wszystkiemu co się dzieje. Jest to szansa, żeby uświadomić sobie uwarunkowania umysłu. Same uświadomienie sobie jest już uzdrawiające, ponieważ często takie uwarunkowania mają moc tylko wtedy gdy działają z ukrycia. Opierają się na błędnym założeniu (że coś mi się należy, że ktoś powinien postępować w określony przez mój umysł sposób itp.). Uświadomienie sobie tego powoduję autokorektę. Można to zaobserwować poprzez pojawiającą się akceptację odnośnie tego co się dzieje na zewnątrz. Akceptację wynikającą ze zrozumienia - proszę nie mylić z biernością wynikającą z rezygnacji.
Taka obserwacją może być trudna gdy umysł nieźle się już rozhulał i widzimy wszystko w smoliście czarnych barwach. Wtedy można odwrócić uwagę od problemu i np praktykować medytację uważnego oddechu, położyć się i odpocząć nie myśląc o problemach. Ogólnie zrobić coś co nas trochę zdystansuje i zrelaksuje, a potem powoli z odświeżonym umysłem ponownie skonfrontować się z problemem.
Pobudzanie wewnętrznej radości
Warto też pobudzać nasz wewnętrzny, radosny ogień. W zasadzie warto to robić zawsze. Jedyny wyjątek to gdy czujemy się bardzo źle i nasz umysł jest mocno wzburzony. Wtedy warto najpierw zająć się przyjrzeniem się tym co wypłynęło na powierzchnię i spowodowało dysonans. Inaczej możliwe jest, że przykryjemy nasze smutki zewnętrzną radością.
Co pobudza wewnętrzną radość? Na mnie działa:
- Obcowanie z naturą - spacer po lesie, nad morzem, w górach, łąkach. Praca w ogrodzie.
- Poranne bieganie. Wysiłek fizyczny, który ogólnie relaksuje umysł i nie obciąża za mocno ciała.
- Pod koniec dnia (często trudnego) usypianie dzieci. Czytanie im, wspólne rozmowy. Leżenie obok w ciemności i ciszy, wsłuchując się w rytm oddechów.
- Gra na instrumencie, żonglowanie, jazda na deskorolce - tu w zasadzie aktywność nie ma większego znaczenia, bardziej chodzi o stan flow. Robienie czegoś na granicy umiejętności, pobudza entuzjazm i ochotę do działania.
- Uwielbiam pisać. Ten blog stał się moim miejscem na codzienne zrzuty umysłu. Dziś miałem ciężki dzień - brak satysfakcji z pracy - bo mogłem coś zrobić lepiej. Kłótnia z córką - bo mogła się inaczej zachowywać. Brak samoakceptacji - bo jak mogłem tak zaniżyć poziom świadomości.
Po tym wszystkim zrobiłem wiele z tego co tu napisałem, a teraz stawiam kropkę kończąc ten wpis.
Wewnętrzny ogień znowu płonie 🔥
Tagi:
budzenie radości, oczyszczanie umysłu, prawda, proces
Powiązane szukania:
afirmacja miłości i radości życia, wewnętrzny niepokój drżenie, "radości w pracy", istota wewnętrzna natura człowieka, pielęgnacja wewnętrzna, pobudka wewnętrzna, wewnętrzny niepokój, wewnętrzna istota natura człowieka, pisanie bezwzrokowe ćwiczenia, pozytywne afirmacje radości życia
Rozwijam i pielęgnuję szczerość i uczciwość względem samego siebie i innych osób. Zauważam chwile gdy pojawia się utrwalony nawyk będący źródłem strachu, chciwości lub pragnienia i wzmacniający fałsz i iluzję w umyśle. Obserwuję te zjawisko z dystansem, nie ulegam mu. Pozostając uważnym pozwalam uwalniać się energii która buduje te niezdrowe uwarunkowanie. Jednocześnie jeśli widzę inną, lepszą możliwość, której źródłem jest Prawda to ją wybieram. To są często małe, subtelne doświadczenia. Zdarze...
Świadomie i uważnie rozwijam autentyczną ochotę by pomagać i wspierać inne osoby. Wykorzystuję wspaniałe sytuacje jakie daje mi życie rodzinne aby zauważać egoistyczne cechy umysłu, obserwować je z dystansem i podejmować lepsze decyzje. Działania, które są korzystne dla mnie i innych osób, których źródłem jest miłość, empatia i życzliwość. Szczera intencja i afirmacja by pomagać i wspierać inne osoby ukierunkowuje umysł na właściwe tory. W odpowiednich chwilach w ciągu dnia, pojawiają się korzy...
Im dłużej praktykuje medytację Vipassana tym bardziej staję się świadomy swojego ciała i umysłu. Ostatnio zaczynam coraz bardziej przyglądać się relacjom społecznym, a dokładniej to jak zbudowane są w moim umyśle i jak rzutują na zewnętrzny świat. Uświadomiłem sobie, że umysł wytworzył projekcje każdej relacji. Noszę w sobie wizerunek każdej osoby jaką znam. Opinie na jej temat i oceny. Na podstawie tych treści jestem uwarunkowany. Dopóki sobie ich w pełni nie uświadomię dopóty będę ich niewolni...
Zauważyłem u siebie dość doskwierającą cechę umysłu, albo raczej zanieczyszczenie, jest nim zazdrość. Gdy widzę osobę, której dobrze się powodzi, na przykład ma drogi samochód to pojawia się we mnie zazdrość. Umysł ego czuje się gorsze i zaczyna snuć historie aby zmienić ten stan. Ta osoba jest bogata ale pewnie nie szczęśliwa, pewnie jest zniewolona przez pieniądze, nie ma czasu dla rodziny i jest zepsuta przez luksus w jakim pływa. To jest standardowa historia jaką często słyszę w swojej głow...
Cechą zrównoważonego umysłu jest wolność od niechęci i pragnień. Nie chodzi tyle co o niedoświadczanie tych emocji co nie uleganie im. Obserwowanie ze zrównoważonym umysłem czyli bez reagowania, bez lgnięcia czy uciekania. Żeby móc oczyszczać umysł i rozwijać zrównoważenie trzeba jeszcze posiadać odpowiedni poziom świadomości. Taki który pozwala zauważyć, że powstało jakieś pragnienie i niechęć, że umysł jest pod wpływem zanieczyszczenia. Kolejną sprawą jest zaakceptowanie takiej rzeczywistości...
Od jakiegoś już czasu obserwuję swoje wewnętrzne procesy. Zmiany jakie następują. Stany emocjonalne, które pojawiają się i przemijają jak chmury na niebie. Zauważyłem, że to co się we mnie dzieje nie zawsze związane jest z tym co doświadczam na zewnątrz. Skłoniło mnie to do refleksji nad źródłem poczucia szczęścia. Doszedłem do wniosku, że szczęście czy też radość można podzielić na dwa rodzaje: Radość uwarunkowanaŹródłem tej radości są obiekty, najczęściej na zewnątrz nas. Rzeczy, ludzie, zd...
Cały czas poszukuję złotego Grala, czegoś co na da głębię i blask wszystkiemu czemu poświęcam swoją uwagę. W pewnym sensie już to znalazłem - jest tym medytacja Vipassana - zrozumienie po co tu jestem - na tej wspaniałej planecie i jak powinienem żyć. To wszystko fajnie działa na kursach - odosobnieniach medytacyjnych. Wtedy mam czas, żeby dużo medytować i przebywać w obecności. Zwłaszcza służenie na kursie niesie olbrzymią wartość. Właśnie wtedy jest okazja żeby na nowo podejść do czynności z k...
Ostatnio nic nie pisałem. Nie miałem weny albo / i motywacji, żeby to robić. Chyba wpadłem w lekką monotonie i przytłoczyły mnie codzienne obowiązki. I tak wiele wcześniej praktykowanych zajęć zepchnąłem na margines. Została medytacja, zajawka do muzyki - ukulele i ostatnio taniec - zajebiste narzędzie do pracy z ciałem i ekspresji emocji. A więc nie jest ze mną jeszcze tak źle, w sumie to czuję się ze sobą całkiem dobrze... a nawet siebie lubię, a kto wie może nawet i kocham 🥰 Ale skoro jakiś c...
Medytacja Miłującej Dobroci - Metta Bhavana lub Medytacja Życzliwości to wspaniała technika medytacyjna, którą można z łatwością praktykować w domowym zaciszu. Polega ona na celowym wywoływaniu pozytywnych emocji i odczuć i wypełnianiu umysłu pozytywnymi intencjami i życzeniami. Jest dokonała żeby rozwijać w sobie bezwarunkową miłość, życzliwość i akceptację do innych istot, ale również może też uzdrawiać relację do samego siebie. Z tym typem medytacji zetknąłem się prawie 6 lat temu, ale nie...
Podwyższony stan świadomości. Gdy zamykam oczy... zaczyna się. Energia zaczyna intensywniej płynąć, proces oczyszczania z napięć fizycznych nabiera tempa. Zaczynają wypływać uwarunkowania umysłu, gruntowne oczyszczanie. Aż chce się siedzieć i medytować, obserwować ten wspaniały, naturalny proces. Ale nie jestem mnichem. Mam żonę, dzieci, pracę - zobowiązania i dużo drobnych zadań do wykonania w ciągu dnia. Jest już wprawiony w medytacji i dość dobrze zorganizowany. Jedna, dwie godziny medytacji...
Zauważam pojawianie się oceniającego umysłu. Dostrzegam jak pojawiają się myśli wyrażające osądy na temat tego co mnie otacza. Zachowuję uważność i dystans. Akceptuje takie przejawy umysłu ale się z nimi nie utożsamiam. Brak identyfikacji pozwala zachować czystsze spojrzenie na przeżywaną sytuację. Uśmiecham się. Odczuwam wrażenia związane z uśmiechem. Czuję twarz i oddech. Ugruntowuje mnie to jeszcze bardziej w chwili obecnej. Uśmiecham się do Życia, do Świadomości i do iluzji. Uśmiecham się d...
W odniesieniu do książki Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi zaczynam wdrażać w życie, zwłaszcza relacje z innymi ludźmi nowe podejście. Na pierwszy ogień idzie ocenianie innych. To jest tym bardziej ważne, że oceniam również siebie samego. Doszedłem do wniosku, że właśnie ocenianie i krytykowanie jest solidnym fundamentem ego, które niemalże cały czas na mnie wpływa. To samokrytyka powoduje u mnie generowanie wielu problemów, wspiera lęki i wytwarza opór przed światem zewnętrznym. Myśl...
Wracając z kolejnych kursów medytacji Vipassana zastanawiałem się dlaczego wyrobiony stan świadomości spada po powrocie do domu. Przyjąłem to jako naturalną kolej rzeczy. Ale po którymś z kolei kursów spadek nie był tak wyraźny jak wcześniej. A po kilku tygodniach poziom świadomości wrócił do tego po ukończeniu kursu. Dało mi to podstawy do przeanalizowania przyczyn spadku świadomości. Gdy zacząłem dokładniej przyglądać się co się dzieje ze mną jak medytuję, jak jadę na kurs, jak z niego wracam....
Jestem wdzięczny za determinację do praktykowania uważności w coraz to nowych aktywnościach. Dziękuję za las blisko domu, który bardzo ułatwia podjęcie decyzji o wyjściu z domu na zewnątrz. Po skończeniu pracy uważny spacer po lesie połączony ze spokojnym, zrelaksowanym bieganiem jest wspaniałą okazją do oczyszczenia umysłu i pobudzenia przepływu świeżej energii w ciele. Dziękuję za rozwijającą się uważność i wyciszenie podczas spacerowania i biegania. Zniknął już pośpiech. Pojawił się spokój i...
W przekazie Vipassany jest pojęcie 10 cech doskonałości, 10 Parami Nekkhamma - wyrzeczenie Sīla - cnota, moralność, właściwe postępowanie Viriya - energia, pracowitość, wigor, wysiłek Khanti - cierpliwość, tolerancja, wyrozumiałość, akceptacja Sacca - prawdomówność, uczciwość Adhitthāna - determinacja, rezolucja Paññā - mądrość, wnikliwość Upekkha - spokój i równowaga umysłu Mettā -życzliwość, życzliwość, miłująca dobroć, bezinteresowna miłość Dāna - hojność, dawanie z siebie Są również 4 ce...
Wykorzystuję wypracowaną i rozwiniętą determinację by zachowywać ciągłość uważności w ciągu dnia. Moją intencją jest skupienie się na tym co się dzieje tak aby wykorzystywać sytuacje do rozwoju cech czystego umysłu. Cechy czystego umysłu - Mettā -życzliwość, życzliwość, miłująca dobroć, bezinteresowna miłość - Karuna - współczucie - Mudita - współodczuwająca radość - Upekkha - spokój i równowaga umysłu - Dana - hojność, dawanie z siebie - Sīla - cnota, moralność, właściwe postępowanie - Nekkha...
Po raz kolejny po powrocie z kursu Vipassany mam zapał żeby utrzymać ciągłość praktyki. Jak nigdy dotąd odczuwam potrzebę i wartość porannych medytacji. Budzę się naturalnie w okolicach 4:00 to jest rytm z kursów medytacyjnych. Wstaję i delikatnie rozbudzam ciało. Nie ćwiczę za dużo, chcę rozpocząć obserwację umysłu i ciała w takim stanie jakimi są po przebudzeniu. Zazwyczaj nie odczuwam entuzjazmu i energii do medytacji. Mimo to siadam, przykrywam się swoim ulubionym kocem 🥰 i zaczynem praktykę...
Zauważyłem, że umysł uruchomił swoje stare uwarunkowania. Zaczął skupiać się na tym czego nie akceptuje. Wpadłem w sprzężenie zwrotne niechęci i pragnień... brzmi poważnie 😬 Po raz kolejny otrzymałem okazję, żeby zweryfikować swoje sposoby na radzenie sobie z chmurami. Na urzeczywistnienie mocy wewnętrznej, bezwarunkowej radości 😁 Wyrzuciłem z siebie to co mnie obciąża. Zrobiłem mapowanie umysłu - wypisałem wszystkie ciężkie myśli jakie się pojawiają. Zauważyłem jakie odczucia pojawiają się w c...
Jakiś czas temu zauważyłem, że uzależniłem się od śmieciowych informacji, sensacji z portali głównego nurtu. Kilka razy na dzień wchodziłem na jakiś popularny portal informacyjny i czytałem wiadomości z kraju i ze świata. Zauważyłem, że mi to nie służy i postanowiłem przerwać ten nawyk. Okazało się, że nie jest to takie proste. W chwilach słabości i nieświadomości ciało i umysł sam wyklikiwał adresy w przeglądarce. Postanowiłem nie forsować się i wytężać, ale przeanalizować ten nawyk i podejść d...
Napisałem już całkiem niezły artykuł poświęcony skazom umysłu. Czuję, że ta widza jest na tyle ważna, żeby jeszcze raz ten temat poruszyć i go sobie uporządkować. Skazy umysłu - Kilesa Są to zanieczyszczenia, które przysłaniają naturalną naturę umysłu, uruchamiają nawykowe działania często niezgodne z wyznawanymi wartościami. Wyróżniamy trzy podstawowe zanieczyszczenia: Lobha - pragnienie Dosa - niechęć, awersja Moha - ignorancja, niewiedza Aktualnie dzięki przeczytaniu książki Sama świadomość...